Page 250 - 7.turkiye_cevre_durum_raporu-20251219134410

Biyocoğrafik bölgelere göre orman tipleri şunlardır:

Avrupa-Sibirya Biyocoğrafik Bölgesi:
• Yapraklı-ibreli Ormanlar (Kayın, Kestane, Gürgen; 500-1.200 m),
• Nemli-yarınemli İbreli ormanlar (karaçam, sarıçam, ladin, göknar; 1.000-1.500 m),

• Kurak meşe ve çam ormanları (Meşe<1.500 m; karaçam>600 m; Kızılçam: 400-500 m)
• Çalı (maki-yalancı maki) formasyonu (Kızılçam<500 m)
Akdeniz Biyocoğrafik Bölgesi:

• Çalı (Maki ve Garig) formasyonu (Meşeler, sandal, sakız, mersin vb. 350 m Marmara, 600 m
Ege; 800 m Akdeniz),

• Alçak Rakım Akdeniz kuşağı Ormanları (Kızılçam<1.000 m; Karaçam:800-1.500 m),
• Ege Yüksek Dağ Ormanları (Kestane<1000 m; Kayın Ihlamur, Fındık>1.500 m; Sarıçam>1.600
m; Meşe-karaçam>700 m, Kızılçam<600 m),
• Akdeniz Yüksek Dağ Ormanları (Meşe:500-1.200 m; karaçam:1200-200 m; Gök-
nar:1.200-1.800 m; Sedir:1.000-2.000 m; Ardıç:100-1.800 m; Kayın-Gürgen:1.100-1.900 m)

İran-Turan Biyocoğrafik Bölgesi:
• İç Anadolu Step Ormanları (Saçlı ve tüylü meşe, Karaçam, Ardıç: 800-1.500 m),
• İç Anadolu Kurak Karaçam, Meşe ve Ardıç Ormanları (Meşeler: <1.200 m; Karaçam:1.000
m-1.500 m; Sarıçam>1.500 m),
• Doğu Anadolu Kurak Meşe Ormanları (meşe türleri <850 m).

Türkiye’nin sahip olduğu bu zengin orman ekosistemleri çok sayıda endemik bitki türüne, önem-
li kuş türlerine ve birçok yaban hayatı türüne habitat sağlamaktadır. Yine bu ekosistemlerde ta-
rımsal biyolojik çeşitlilik bakımından önemli olan pek çok kültür bitkisinin yabani akrabaları bu-
lunmaktadır.

E.1.1.4. Dağ Ekosistemleri
Türkiye’de kıvrılma, kırılma ve volkanizma ile oluşmuş dağ sistemleri bulunmaktadır. Dağ ekosis-
temlerinin tipleri biyocoğrafik bölgelere, oluşum şekline ve yüksekliğe göre değişmektedir.

Kırılma ile oluşmuş dağlar, Ege Bölgesinde bulunmaktadır. Bu dağlar kıyıya dik uzanır ve su kay-
nakları açısından zengindir. Kaz dağları, Yunt Dağları, Boz Dağlar, Aydın ve Menteşe Dağları bu
bölgenin önemli dağlarıdır. Kaz Dağları, hem endemik olması hem de genetik çeşitliliği nedeniyle
önem taşıyan Kaz Dağı Göknarının (Abies nordmanniana ssp. equi-trojani) yaşama alanıdır.

Türkiye’nin Alp-Himalaya kıvrılması sonucu oluşmuş sıradağlarının en önemlileri kuzeyde Yıldız,
Köroğlu, Küre, Canik, Doğu Karadeniz dağları; güneyde Batı ve Orta Toroslar; güney doğuda Nur
ve Güneydoğu Toroslar; orta ve doğu Anadolu’da Hınzır, Tahtalı, Munzur, Palandöken, Allahüekber
ve Aras Dağlarıdır. Başta Toroslar olmak üzere bu dağ sistemleri endemizm oranının yüksekliği ile
biyolojik çeşitlilik açısından önemli ekosistemlerdir. Doğu Karadeniz dağlarının yüksek kesimleri
ile Doğu Anadolu’nun kuzey ve kuzeydoğu kesimlerinde subalpin ve alpin çayırlıklar, diğer böl-
gelerin yüksek dağ katlarında ise step ve çayır ekosistemleri hakimdir. Aşağı doğru inildikçe yine
bölgelere göre farklılaşan orman ekosistemleri başlar. Ayrıca, yüksek dağ kesimlerinde bulunan
birbirinden izole ve farklı özelliklerdeki göller özel habitatlar oluşturur.

249